In de berm van de weg tussen Maladão en Arganil kwam António Castanheira om het leven. Er staat nu een monumentje vrijwel onopgemerkt. Zijn dochter heeft het er neergezet en al jarenlang liefdevol verzorgd. Altijd staan er frisse bloemen en…
Kreeg ik op een fotografiecursus de opdracht om roestige deuren te fotograferen, dan was ik in mijn dorp snel klaar. Álle deuren zijn hier roestig, in wisselende gradaties. Dat komt – behalve door achterstallig onderhoud – vooral door het klimaat. De winters zijn hier heel…
Jarenlang ging ik adresloos door het leven. Ik woonde wel in een huis, in een dorp, aan een weggetje, maar dat weggetje had geen naam. Ik vond dit wel charmant en als iemand mijn adres vroeg zei ik: Ik woon…
Ik woon en werk al geruime tijd in Portugal. Laatst vroeg iemand mij hoe het zit met het vestigen van een bedrijf hier in Portugal en wat de belastingtechnische consequenties daarvan zijn. Ik ben inmiddels een aardige ervaringsdeskundige, dus daar…
2011 is voor mij goed begonnen: Prinsheerlijk zit ik hier in mijn gloednieuwe kantoor in hartje Arganil. Uitzicht op het marktplein, dat 6 dagen per week een doodstil parkje is en op donderdag het kloppend hart van Arganil en omstreken.…
Jarenlang runde zij in haar eentje de Taberna (het café) van Maladão. Tia Ermelinda. Zij was de spil van het dorp en wist alles van iedereen. Ondanks haar analfabetisme een wijze vrouw, die over niemand roddelde. Onze buurvrouw. Ik hield…
Vandaag heeft poes Anabela (geboren 30 mei 2009) haar zwemdiploma gehaald. Ik had al een keer eerder met haar gezwommen en vandaag heb ik geprobeerd haar te leren hoe ze zelf uit het zwembad kan klauteren. En dat lukte! Geslaagd…